Halkın Yapay Zekası Derin Bir Varoluşsal Eğride

Jeopolitik bir dünyada bir avuç küresel şirketin gözetiminde olan büyük teknoloji yapay zekâsı ve bulut bilişimine çarpıcı bir alternatif, her kıtadaki biyobölgelerde sessizce yükselişe geçiyor. Halkın Yapay Zekâsı, biyobölgelerde yer alan ve ortak yönetim biçiminde yönetilen, açık kaynaklı küresel platformlar aracılığıyla dünyanın dört bir yanındaki muadilleriyle bağlantılı olan, sis bilişimi ve Nesnelerin İnterneti (IoT) kullanan milyonlarca küçük ve orta ölçekli işletme ve kooperatif tarafından yönlendiriliyor. Halkın Yapay Zekâsı, dik bir varoluş eğrisinde ilerliyor ve önümüzdeki on yıllarda büyük yapay zekâ teknik niş hizmetler sunarken, her yerdeki topluluklarda her yerde mevcut olacak ve entegre ve uyarlanabilir bir gezegen ortamında küresel olarak bağlantılı olacaktır. Yapay zekânın bu çarpıcı yeniden düşünülmesi, bizi ölmekte olan bir İlerleme Çağı'ndan, umarız ^21. yüzyılda gezegenimizi kurtarmak için zamanında, ortaya çıkan bir Direnç Çağı'na götürüyor.

Burada ontolojik sınırda büyük bir dönüşüm söz konusu. Bir zamanlar filozofların gizemli dili olan ontoloji, yapay zeka çağında aniden kamusal alana sıçrayarak şirket devlerinin, devlet başkanlarının ve seçkin kamu entelektüellerinin dili haline geldi, ancak şaşırtıcı bir şekilde sivil toplumda da çok farklı bir biçimde, radarın altında ortaya çıkıyor.

Ontoloji, "varlığın doğasını" tanımlayan felsefi bir terimdir ve çevremizdeki varoluşu algılama biçimimizi şekillendirmesine rağmen uzun zamandır kamuoyundan gizli tutulmuştur. Ontolojik diyalektik, filozofların madde ontolojisi ve süreç ontolojisi olarak adlandırdığı, birbirine tamamen zıt iki paradigmayı karşı karşıya getirir.

Madde ontolojisi, varoluşun mekânsal yönelimli, zamansız ve cansız maddelerden ve şeylerden –yani, sömürülebilir kaynaklardan– oluştuğunu öne sürerken, süreç ontolojisi ise varoluşun doğası gereği zamansal olduğunu ve süreçlerden, kalıplardan, akışlardan ve akımlardan –yani, canlı yaşam kaynaklarından– oluştuğunu, eyleme geçme yeteneğiyle dolu olduğunu, her an diğer olgularla etkileşim halinde olduğunu ve çevremizdeki gerçekliği sürekli olarak değiştirdiğini savunur. Tarihin bu kritik dönüm noktasındaki büyük varoluşsal soru şudur: Zamansız, sömürücü bir dünyada mı yoksa zamansal, uyarlanabilir bir dünyada mı yaşıyoruz?

Yapay zekâ madde ontolojisi, türümüzü ve diğer canlıları bugünkü bebeklerin ömrü içinde kitlesel bir yok oluşun eşiğine getirirken, yapay zekâ süreç ontolojisi neoanimist bir gezegende yaşamın yeniden canlanmasını savunuyor. Yapay zekâ ontolojileri arasındaki bu çatışmanın ortaya çıkışı, evrendeki minik yuvamızda yaşamın bir geleceği olup olmadığını muhtemelen belirleyecektir.

^21. yüzyılın ilk on yılında başlayıp ikinci on yılında hızlanan bir süreçte, bir avuç yapay zeka şirketi niş projelerden küresel kurumsal devlere dönüşerek, uzun zamandır gizli kalmış bir ontolojik dünya görüşünün ve öz ontolojisi ile süreç ontolojisi arasındaki çatışmanın derinlemesine yeniden düşünülmesine yol açtı ve sonuçta öz ontolojisi baskın çıktı. Büyük teknoloji şirketlerinin yapay zekası, Z kuşağının iş gücüne katılması ve toplumun ticareti, yönetimi, sivil toplumu ve akademiyi nasıl algıladığını alt üst etmesiyle birlikte, yapay zeka süreç ontolojisi karşıt gücünün sancılarıyla karşı karşıya kalıyor.

 

Bu yeni nesil kendini nesli tükenmekte olan bir tür, diğer canlıları ise geniş ailesi olarak görüyor ve varoluşu etkileşimli, iç içe geçmiş, zamansal ve toplumsal olarak algılıyor; yaşamın misyonunu ise sahiplikten ziyade koruyuculuk olarak görüyor. Z kuşağı, gezegendeki tüm yaşamın kolektif zekası olan yapay zekâya saygı duyuyor ve süreç ontolojisini savunuyor. Bu nesil için biyofili, biyofobinin yerini alıyor.

Geleceği Kurtarmak: Uçurumun Eşiğindeki Bir Dünyada Yapay Zekayı Yeniden Düşünmek, yapay zekanın madde temelli bir ontoloji geleceğinden süreç temelli bir ontoloji geleceğine doğru bu önemli dönüm noktasını ele alan türünün ilk çalışmasıdır.