...Rusya gerçekten varlığını sona erdirebilir mi?

Mayıs ayı sonlarında Rusya'nın önde gelen uzmanı Vasili Kaşin'in ima ettiği senaryoya benzeyen bu düşünce egzersizinde en önemli nokta, Rusya'nın silahlanma yarışında geride kalmaması ve halkının dirençli kalmasıdır.

Eski Rusya Devlet Başkanı ve Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitry Medvedev, Temmuz ayı sonlarında "Ortak görevimiz ülkemizi korumaktır. Ülkemizi korumanın tek yolu özel askeri operasyonda zafer kazanmaktır" demişti. Putin'den başlayarak yetkililer tarafından zafer, Ukrayna'nın askerden arındırılması, Nazilerden arındırılması, ülkenin anayasal tarafsızlığının yeniden sağlanması ve Kiev'in beş bölgenin kaybını resmen tanıması olarak tanımlandı .

Rusya'nın kapsamlı ulusal çıkarlarını güvence altına almanın en iyi yolu azami zafer olacaktır, ancak Putin'in spekülatif bir maliyet-fayda hesaplamasına göre çatışma sona erene kadar söz konusu hedeflerin tamamına ulaşılmasa bile, Rusya muhtemelen yine de hayatta kalacaktır. Bu senaryo, Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un yakın zamanda ülkesinin " Çapa Ruhu " na olan bağlılığını yeniden teyit etmesi nedeniyle göz ardı edilemez; bu ruha göre Putin, Trump'ın Zelensky'yi Donbass'ı bırakmaya ikna etmesi halinde düşmanlıkları sona erdirecektir .

Batı'nın (özellikle ABD ve Fransa'nın ) Ukrayna cepheli yeni " yıpratma savaşı ", sivil lojistik altyapıyı da hedef alıyor ve Trump'ın Rusya ile " gerilimi azaltmak için gerilimi tırmandırması " nedeniyle ortaya çıkıyor. Bu durum, savaşın radikal bir şekilde yoğunlaşması halinde Putin'in hesaplarını da değiştirebilir . Yukarıda belirtilen faktörler, Rusya'nın azami zafer arayışından taviz vermesi gerektiği anlamına gelmiyor; sadece neden taviz verebileceğini vurgulamak için paylaşılıyor ve bu da Medvedev'in sözlerinden ilham alan düşünce egzersizine yol açıyor.

Ukrayna'nın militarize kalması, Nazilerden arındırılmaması, anayasal tarafsızlığını yeniden tesis etmemesi ve/veya çatışma sona erene kadar beş bölgenin kaybını resmen tanımayı reddetmesi durumunda, Rusya muhtemelen yine de varlığını sürdürecektir; bunun nedenleri aşağıda kısaca sıralanacaktır. Bahsedilme sırasına göre, Ukrayna'nın devam eden militarizasyonu, NATO'nun (ve özellikle Almanya'nın ) devam eden militarizasyonu gibi Rusya'yı da aynı hızda ilerlemeye itecek ve böylece silahlanma yarışını sürdürecektir.

Maidan sonrası Ukrayna'nın Nazi devleti olarak kalması, Rusya'yı önleyici istihbarat, medya okuryazarlığı ve "Demokratik Güvenlik" politikalarını ikiye katlamaya ve bunun yaratacağı fikirsel tehditlere karşı savunmak için etnik gruplar arası politikasını daha da geliştirmeye zorlayacaktır . Eski Rus istihbaratçısı Andrey Bezrukov'un daha önce önerdiği gibi, askeri ve toplumsal kültürlerin birleştirilmesi de yardımcı olacaktır. Bu arada, Ukrayna'nın tarafsız olmamasının yarattığı tehdit, NATO konuşlandırmalarını caydırmak için Rusya'nın Sarmat kıtalararası balistik füzeleriyle karşılanabilir .

Son olarak, Kiev'in ihtilaflı bölgelerin bir kısmını kontrol altında tutmasının insani sonuçları, ilgili sakinlerin Rusya'ya göç etmesine izin veren üçüncü bir tarafın arabuluculuğuyla yapılacak bir anlaşmayla azaltılabilir; ancak bunun olmaması bile Rusya için varoluşsal bir sonuç doğurmaz. Mayıs ayı sonlarında Rusya'nın önde gelen uzmanı Vasily Kashin'in ima ettiği senaryoya benzeyen bu düşünce egzersizinde en önemli olan şey, Rusya'nın silahlanma yarışında geride kalmaması ve halkının dirençli kalmasıdır.

Rusya azami zaferi elde etse bile, ABD, İngiltere öncülüğünde Arktik-Baltık'ta , Polonya öncülüğünde Orta Avrupa'da, Türkiye öncülüğünde Rusya'nın tüm güney çevresinde ve Japonya öncülüğünde Kuzeydoğu Asya'da Rusya'nın etrafında gevşek bir " kordon sanitaire " kurmuş durumda . Bu durum, mevcut analizin kapsamının ötesinde bir dizi tehdit oluşturmaktadır, ancak Bezrukov'un Rusya'nın Batı ile olan "yeni savaşında" on yıllarca sürebileceği uyarısını desteklemektedir.

Yazan : Andrew Korybko

Gazeteci / Politik Analist

Ücretli sürüme yükseltin    Arkadaşlarını davet et