Sağlıkta Personel Payı Masada
Sağlık Bakanlığının 2027 yılı için öngörülen yaklaşık 1 trilyon 967 milyar liralık bütçesi Türkiye Büyük Millet Meclisi Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşülürken, gözler sağlık ve sosyal hizmet çalışanlarının ekonomik haklarına çevrildi. Personel giderleri için yaklaşık 1 trilyon 114 milyar liralık kaynak öngörülen bütçede, çalışanların maaşlarına, nöbet ücretlerine ve ek ödemelerine yönelik beklentiler öne çıkıyor. Artan iş yükü, personel eksikliği ve ücretlendirme sistemindeki farklılıklar ise 2027 bütçesinde çözüm bekleyen başlıca sorunlar arasında bulunuyor.
Türkiye Büyük Millet Meclisinde devam eden 2027 yılı bütçe görüşmeleri, sağlık ve sosyal hizmetler alanında görev yapan çalışanların ekonomik ve mesleki beklentilerini yeniden gündeme taşıdı. Sağlık Bakanlığının 2026 yılında yaklaşık 1 trilyon 475 milyar lira olan bütçesinin, 2027 yılı teklifinde yaklaşık yüzde 33,4 artışla 1 trilyon 967 milyar liraya yükselmesi öngörülüyor. Bütçenin yaklaşık 1 trilyon 114 milyar liralık bölümünün personel giderlerine ayrılması planlanırken, sağlık hizmetlerinde artan iş yükü, nöbet ücretleri, ek ödeme sistemindeki farklılıklar ve personel ihtiyacı yeni bütçe döneminin önemli başlıkları arasında yer alıyor.
Sağlık Hizmetleri Sendikası (SAHİM-SEN) Genel Başkanı Özlem Akarken, sağlık ve sosyal hizmetler alanında görev yapan çalışanların ekonomik ve özlük haklarının güçlendirilmesi gerektiğini belirterek, “Bütçedeki artış yalnızca rakamlarda kalmamalı, sahada hizmet veren çalışanların hayatına da yansımalıdır.” Çağrısında bulundu.
Bütçedeki Artış Sağlık Ve Sosyal Hizmet Çalışanlarının Hayatına Yansımalı
2027 yılı bütçesinin yalnızca kurumların harcama planları üzerinden değil, çalışanların ekonomik ve sosyal haklarına sağlayacağı katkı açısından da değerlendirilmesi gerektiğini belirten SAHİM-SEN Genel Başkanı Özlem Akarken, sağlık ve sosyal hizmetlerin güçlü bir insan kaynağıyla sürdürülebileceğine dikkat çekerek, “Sağlık Bakanlığının bütçesi büyürken, bu artışın sağlık çalışanlarının hayatına nasıl yansıyacağı sorusunun da yanıtlanması gerekiyor. Aynı şekilde sosyal hizmet alanında görev yapan çalışanlarımızın ekonomik ve mesleki sorunları da bütçe politikalarının dışında tutulmamalıdır. Hastanelerde, acil servislerde, yoğun bakımlarda, ameliyathanelerde, aile sağlığı merkezlerinde ve sosyal hizmet kuruluşlarında büyük sorumluluk üstlenen çalışanlarımızın ekonomik güvencesi, çalışma koşulları ve özlük hakları güçlendirilmelidir. Sağlık ve sosyal hizmet sisteminin başarısı yalnızca ayrılan bütçenin büyüklüğüyle değil, bu hizmetleri sunan çalışanların refahıyla da ölçülmelidir.” ifadelerini kullandı.
Nöbet Ücretleri ve Ek Ödeme Sisteminde Adalet Sağlanmalı
Sağlık ve sosyal hizmet çalışanlarının nöbet, fazla mesai ve ek ödeme sistemlerine ilişkin beklentilerinin karşılanması gerektiğini vurgulayan Akarken, farklı meslek grupları ve kurumlar arasında yaşanan ücretlendirme farklılıklarının çalışma barışını olumsuz etkilediğini ifade ederek, “Sağlık ve sosyal hizmet çalışanları yalnızca normal mesai saatlerinde görev yapmıyor. Hastanelerde, acil servislerde, yoğun bakımlarda, çocuk bakım kuruluşlarında, engelli ve yaşlı bakım merkezlerinde gece gündüz kesintisiz hizmet sunuluyor. Hafta sonlarında, bayramlarda ve resmi tatillerde görev yapan çalışanlarımızın emeğinin karşılığı adil biçimde verilmelidir. Nöbet ve fazla mesai ücretleri günün ekonomik koşullarına göre yeniden değerlendirilmeli, ek ödeme sistemindeki adaletsizlikler giderilmeli ve çalışanların gelir kayıpları önlenmelidir. Aynı sorumluluğu üstlenen çalışanlar arasında ücret ve özlük hakları bakımından oluşan farklılıklar çalışma motivasyonunu da olumsuz etkiliyor.” Dedi.
Personel Alımları Kurumların Gerçek İhtiyacına Göre Planlanmalı
Sağlık sektöründeki personel ihtiyacının bütçe görüşmelerinin önemli başlıklarından biri olması gerektiğini belirten Özlem Akarken, istihdam planlamasında yalnızca toplam kadro sayısının değil, kurumların ve meslek gruplarının ihtiyaçlarının da dikkate alınması gerektiğini söyledi.
Akarken, “Sağlık hizmetlerinde personel eksikliği, mevcut çalışanların iş yükünü artırırken vatandaşlarımızın hizmete erişimini de doğrudan etkiliyor. Hemşirelerden ebelere, sağlık teknikerlerinden laboratuvar ve görüntüleme çalışanlarına kadar bütün meslek gruplarının ihtiyaçları ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Aynı şekilde sosyal hizmet kuruluşlarında görev yapan sosyal hizmet uzmanları, psikologlar, çocuk gelişimciler ve bakım personelinin iş yükü de göz ardı edilmemelidir. Çocukların, yaşlıların, engelli bireylerin ve korunmaya ihtiyaç duyan vatandaşlarımızın nitelikli hizmet alabilmesi için yeterli sayıda personelin istihdam edilmesi gerekiyor. Yeni personel alımları, kurumların gerçek ihtiyaçlarına ve hizmet yoğunluğuna göre planlanmalıdır.” dedi.
Sosyal Hizmet Çalışanları Da Bütçe Politikalarının Merkezinde Olmalı
Sağlık Bakanlığının bütçe görüşmelerinin yanı sıra sosyal hizmet çalışanlarının sorunlarının da kamu personel politikalarında öncelikli olarak ele alınması gerektiğini ifade eden Akarken, sosyal hizmet kuruluşlarında görev yapan personelin ağır sorumluluklar üstlendiğine dikkat çekerek, “Sağlık ve sosyal hizmet çalışanları bütçede yalnızca bir gider kalemi olarak görülmemelidir. Onlar, milyonlarca vatandaşın sağlık hizmetine erişmesini, çocukların korunmasını, yaşlıların ve engelli bireylerin bakımını ve toplumun en kırılgan kesimlerine destek sunulmasını sağlayan sistemin temel gücüdür. 2027 bütçesinden beklentimiz; çalışanların alım gücünün korunması, nöbet ve ek ödeme sistemlerinde adaletin sağlanması, personel eksikliklerinin giderilmesi ve güvenli çalışma koşullarının oluşturulmasıdır. Bütçedeki rakamların büyümesi tek başına yeterli değildir. Önemli olan bu kaynakların sahadaki çalışanların yaşamına ve vatandaşlarımıza sunulan hizmetin kalitesine nasıl yansıdığıdır. Güçlü bir sağlık ve sosyal hizmet sistemi istiyorsak önce o sistemi ayakta tutan insan gücünü korumalıyız.” açıklamasını yaptı.