“Trump Doktrini” “İnkar Stratejisi”

"Trump Doktrini", ABD'nin Çin karşısında askeri üstünlüğünü sürdürmesi ve aynı zamanda Çin'in büyümesini ve dolayısıyla süper güç olma yolunda ilerlemesini sürdürmek için ihtiyaç duyduğu enerji ve pazarlara erişimini engelleme konumunda bulunmasıyla ilgilidir.

Trump 2.0'ın büyük stratejisi , ABD'nin Noel günü Nijerya'da IŞİD'i bombalaması , Venezuela'da şaşırtıcı derecede başarılı " özel askeri operasyon " gerçekleştirmesi ve şimdi de hükümet karşıtı protestocuları destekleme bahanesiyle İran'a yeni saldırılar tehdidinde bulunmasından bu yana geçen bir ay içinde çok daha netleşti. Bu üç devletin ortak noktası, ister mevcut ister potansiyel (yaptırımlarla ilgili sınırlamalar nedeniyle) olsun, küresel enerji endüstrisindeki ve Çin'in Kuşak ve Yol Girişimi'ndeki (BRI) önemli rolleridir.

Buna göre, bu ülkeleri ABD'ye boyun eğmeye zorlamak (ister gümrük vergileriyle, ister güç kullanarak, ister yıkıcı faaliyetlerle olsun), Trump 2.0'ın enerji ihracatları ve ticaret bağları üzerinde nüfuz sahibi olmasına yol açacak ve bu da Çin'e baskı yapmak için bir silah olarak kullanılabilecektir. ABD'nin Çin'den istediği şey, daha sonra AB ve ABD'nin diğer ortaklarıyla da tekrarlanacak, dengesiz bir ticaret anlaşmasına razı olmasıdır; yeni Ulusal Güvenlik Stratejisi'nde belirtildiği gibi, bu anlaşma "Çin ekonomisini hane halkı tüketimine doğru yeniden dengelemeyi" amaçlamaktadır.

Örtük hedef, Çin'i aşırı üretimini düzeltmeye zorlamaktır; bu aşırı üretim, Batı'nın dünya ticaretindeki lider rolünü ortadan kaldıran ve Küresel Güney üzerinde muazzam bir etkiye yol açan, benzeri görülmemiş küresel ihracatından sorumludur ve böylece Batı'nın küresel pazar payını ve etkisini yeniden tesis eder. Böylesine radikal bir politika değişikliğinin, ülkeyi istikrarsızlaştırabilecek, süper güç yükselişini sona erdirebilecek büyük ekonomik ve dolayısıyla siyasi sonuçları olacağından, gönüllü olarak yapılmayacaktır.

ABD'nin Venezuela'nın ve muhtemelen yakında İran ve Nijerya'nın enerji ihracatı ve Çin ile olan ticari bağları üzerindeki etkisi, bu hedefe ulaşmak için Körfez müttefiklerine de aynı şeyi yapmaları yönünde baskı uygulanmasıyla birlikte, kısıtlama veya kesinti tehditleri yoluyla bir silah olarak kullanılabilir; ancak bu, Çin'in teslim olmasını sağlamak için yeterli olmayabilir. Bu nedenle Trump 2.0, Çin'i ABD'nin bu senaryoda büyük yatırımlar yapacağı yataklarına erişiminden mahrum bırakabilecek, kaynak odaklı stratejik bir ortaklık arayışındadır.

Rus ekonomisine milyarlarca dolar enjekte etmenin karşılığı, bu amaçla dondurulmuş yaklaşık 300 milyar dolarlık varlığının bir kısmının potansiyel iadesi de dahil olmak üzere , Rusya'nın Ukrayna'daki güvenlik hedeflerinden bazılarını kabul etmesidir. Bu, Putin için kabul edilemez ve bu nedenle Trump'ın teklifini şimdiye kadar reddetti. Bununla birlikte, Rusya'nın büyük stratejisindeki fiili (hatta farkında olmasa bile) rolü olmasa bile, ABD geleneksel askeri yollarla Çin'e daha fazla baskı uygulayabilir.

Michael McNair'in " Pentagon'un Merkezindeki Köprü " başlıklı makalesinde belirttiği gibi , ABD'nin Batı Yarımküre üzerindeki etkisini yeniden tesis etmesi, yukarıda bahsedilen amaç doğrultusunda "Hint-Pasifik'e güç yansıtmayı sürdürmenin ön koşuludur" ve bu da Elbridge Colby'nin çerçevesiyle örtüşmektedir. Kendisi Savaş Bakanlığı Politika Müsteşarı olup, 2021 yılında yayımlanan " İnkar Stratejisi: Büyük Güç Çatışması Çağında Amerikan Savunması " adlı kitabında paylaştığı fikirleri aktif olarak uygulamaktadır .

McNair, yeni Ulusal Güvenlik Stratejisi'nin Colby'nin izlerini taşıdığını ikna edici bir şekilde savunuyor; bu, Colby'nin konumu göz önüne alındığında mantıklı geliyor ve Trump 2.0'ın büyük stratejisinin onun çalışmalarıyla nasıl şekillendiğini açıklıyor. Yazdığı gibi, "Colby'nin temel iddiası, 21. yüzyılda ABD stratejisinin Çin'in Asya üzerinde hegemonya kurmasını engellemeyi hedeflemesi gerektiğidir. Çerçevesinin geri kalanı bu noktadan hareketle şekilleniyor." Bu, son zamanlarda çok daha netleşen 'Trump Doktrini'nin tam olarak ulaşmayı hedeflediği şeydir.

ABD'nin Batı Yarımküre üzerindeki etkisini yeniden tesis etme politikası, " Kale Amerika" olarak tanımlanabilir ve bu politika, Trump'ın az önce açıkladığı gibi, savunma bütçesini yaklaşık 1 trilyon dolardan 1,5 trilyon dolara, yani %50'den fazla artırmak için gereken kaynakları ve pazarları sağlayacaktır . ABD'nin önemli ölçüde artırılmış askeri-sanayi üretimi daha sonra, daha önce değinilen ticaretle ilgili yollarla Çin'i ABD'ye boyun eğmeye zorlamak için kullanılacaktır.

Dolayısıyla 'Trump Doktrini', ABD'nin Çin karşısında askeri üstünlüğünü sürdürmesi ve aynı zamanda Çin'in büyümesini ve dolayısıyla süper güç olma yolunda ilerlemesini sürdürmek için ihtiyaç duyduğu enerji ve pazarlara erişimini engellemesi üzerine kuruludur. Birincisi, gümrük vergileri ve 'Kale Amerika'dan elde edilen karlarla desteklenirken, diğerleri AB'yi boyun eğdirmek, Körfez ülkelerine baskı yapmak ve stratejik Kuşak ve Yol Girişimi ortaklarını (Venezuela, İran, Nijerya vb.) boyun eğmeye zorlamak yoluyla ilerletilecektir.

Trump 2.0'ın bugüne kadar yaptığı her şey, bu zorunluluklar ve çalışma biçimleriyle örtüşüyor; buna ABD'nin Hindistan'ı boyun eğdirmeye çalışması ve Ukrayna'daki güvenlik hedefleri pahasına Rusya ile kaynak odaklı stratejik ortaklık kurma çabaları gibi başarısız olan politikalar da dahil. Trump'ın BRICS'e duyduğu nefret bile bu paradigmaya göre anlam kazanıyor, çünkü o ve ekibi BRICS'i yuanı uluslararasılaştırmak ve doları zayıflatmak için Çin'in hakimiyetindeki bir cephe olarak görüyor.

Özetle, Colby'nin etkilediği 'Trump Doktrini' ile özetlenen ABD'nin büyük stratejisi, Çin'i boyun eğdirmeye zorlamaktır; bunu da AUKUS+ müttefikleriyle Reaganvari bir askeri yığılma yoluyla ve Çin'in enerji ve pazarlara erişimini engellemek için pozisyon alarak başarmayı amaçlamaktadır. Nihai hedef, önce Amerika kıtası, ardından Küresel Batı (AB, Körfez ve Hint-Pasifik müttefikleri), Küresel Güney ve son olarak da Çin üzerinde ABD'nin tek kutuplu hegemonyasını yeniden kurmak ve Rusya'yı küçük bir ortak konumuna düşürmektir.

Yazan : Andrew Korybko

Gazeteci / Politik Analist

Ücretli sürüme yükseltin    Arkadaşlarını davet et