Washington Gazilerini İstihdam Edebilir mi?

Ukrayna ve İran'daki çatışmalar asimetrik taktiklere olan ilgiyi yeniden canlandırdı ve Latin Amerika'nın önde gelen iki ismi, bölgenin kendisinin de "gerilla jeopolitiği" olarak adlandırdıkları şeye yönelip yönelmeyeceğini sorguluyor.

Eski Meksika Dışişleri Bakanı Jorge G. Castañeda ve eski Şili Ekonomi Bakanı Carlos Ominami, yakın tarihli bir yorumda, daha küçük güçlerin konvansiyonel askeri zayıflıklarını insansız hava araçları, boğaz noktaları ve uzak savaş alanlarında zaten denenmiş diğer düzensiz yöntemlerle telafi edebileceklerini savunuyorlar.

Geniş kaynaklarına rağmen Latin Amerika'nın hâlâ önemsiz bir oyuncu olduğunu belirtiyorlar. Sağcı, Amerikan yanlısı kazanımlar ve artan ABD baskısının, hükümetleri tarafsızlık yerine "boyun eğmeye" itebileceğini öne sürüyorlar.

Ancak bunun daha geniş bir anlamı olabilir: Washington'ın giderek daha saldırganlaşan eylemleri göz önüne alındığında ( Maduro'nun yakalanmasını düşünmek yeterli), bu tür baskılar siyasi aktörleri daha fazla özerklik sağlamak için alışılmadık yollar aramaya da teşvik edebilir. Ya da yazarların belirttiği gibi, "(Che) Guevara'nın kitabının yeni bir okuyucu kitlesi bulması şaşırtıcı olmaz."

Ancak asıl sorun, düzensiz askeri uzmanlığın küreselleşmesi ve asker, paralı asker, sözleşmeli personel, suçlu savaşçı ve istihbarat görevlisi arasındaki sınırların bulanıklaşmasıdır.

Yazarların belirttiği gibi, "gerilla cephaneliği otonom insansız hava araçlarını ve deniz boğazlarını içerecek şekilde genişledi", bu da daha zayıf devletlerin daha güçlü rakiplerine direnmelerine ve çıkmaz durumlar yaratmalarına olanak tanıyor.

Birinci şahıs görüşlü (FPV) insansız hava araçları, bazı savaş biçimlerini çok daha ucuz ve erişilebilir hale getirdi. Ancak gerçek avantaj sadece teknolojide değil, aynı zamanda onu etkili bir şekilde kullanmak için gereken savaş deneyiminde de yatıyor. Özellikle Ukrayna, kısıtlamalarına rağmen, bu tür insan sermayesinden oluşan muazzam bir havuz oluşturdu.

Latin Amerikalılar da bu akıma katıldı: Birleşmiş Milletler çalışma grubu, 10.000'den fazla Kolombiyalının yurt dışında, çoğu Ukrayna da dahil olmak üzere silahlı çatışmalar için askere alınmış olabileceğini tahmin ediyor.

Ukrayna ordusu, Brezilyalı eski bir deniz piyadesi ve Fransız Yabancı Lejyoneri ile birlikte, şu anda insansız hava aracı birliğinde görev yapan Kolombiyalı bir keskin nişancı, sağlıkçı ve istihkamcıyı tanıttı . Her ikisi de, kartellere ve isyancılara karşı edindikleri önceki muharebe deneyimlerinin, Ukrayna'nın insansız hava aracı merkezli savaş alanına nasıl uyarlandığını anlattı.

Kiev uzun zamandır yeterli asker bulmakta zorlanıyor , hatta zorunlu askerlik sistemine bile başvuruyor. Bu bağlamda, Foreign Policy geçen ay Kolombiyalı silahlı grupların Ukrayna tarzı insansız hava aracı uzmanlığı aradığını, Meksikalı kartellerin ise Kolombiya'ya dönenleri işe aldığını bildirmişti . Kolombiyalı suç gruplarının da bu tür uzmanlığı edinmek ve daha sonra kendi ülkelerinde kullanmak üzere Ukrayna'ya savaşçı göndermeye çalıştığı bildiriliyor .

Bu vakaların tamamı ele alındığında, askeri uzmanlığın uluslararası bir akışına işaret etmektedir. Ukrayna'daki yolsuzluk ve silah kaçakçılığı skandalları, savaş zamanı silah ağlarıyla ilgili riskleri daha da vurgulamaktadır .

Kolombiya burada prototipi sunuyor: Uzun süren çatışma, daha sonra küresel askeri işgücü piyasasına giren savaş deneyimli personel yetiştirdi. Atlantik Konseyi, Ukrayna'dan dönen ve topluma yeterince entegre olamayan gazilerin suç örgütleri için cazip elemanlar haline gelebileceğini belirtmiştir .

Yine, ters akış zaten görünür durumda: suç örgütleri Ukrayna'ya insan gönderiyor ve karşılığında ileri eğitim alıyorlar - Brezilya özellikle dikkat çekici: Brezilyalı gaziler zaten Ukrayna insansız hava aracı birliklerinde görev yapıyor, PCC ve Comando Vermelho çeteleri ise Rio'da Ukrayna çatışmasıyla bağlantılı insansız hava aracı taktiklerini - saldırı ve gözetleme amacıyla - denedi. Uzak savaşlar her zaman uzak kalmaz.

Dünyanın dört bir yanındaki politika yapıcılar, savaş sonrası senaryoda bu rezervuarla ne yapılacağı konusunda şimdiden düşünmeye başladılar. Polonya Dışişleri Bakanı Radosław Sikorski, Ukraynalı savaş gazilerini de içerecek kalıcı bir " Avrupa Lejyonu " kurulmasını önerdi.

Bu tür bir öneri, muharebe deneyimini stratejik bir kaynak olarak ele alıyor. Aynı mantık daha geniş bir alanda da geçerli: FPV operasyonları, insansız hava aracı karşıtı taktikler, siper savaşı ve taktik istihbarat konularında deneyimli gaziler, klasik paralı askerler olarak değil, eğitmen, güvenlik yüklenicisi veya danışman olarak "piyasa değerine" sahipler.

Bu tür güvenlik risklerine ek olarak, Washington'ın mevcut yarımküresel yaklaşımı durumu daha da ilginç kılıyor: Trump yönetiminin güvenlik stratejisi, Batı Yarımküre genelinde üstünlük sağlamayı amaçlayan, Monroe Doktrini'ne yeni bir Trump Eki olarak tanımlanıyor.

Ağustos ayında Savunma Bakanı Pete Hegseth, kalan gerilla gruplarına karşı olası ortak ABD-Kolombiya operasyonlarını ele aldı ve kartel karşıtı koalisyonu daha geniş bir mimarinin parçası olarak çerçeveledi.

Hatırlanacağı üzere, istihbarat teşkilatları uzun zamandır organize suç ve gizli hedeflerin örtüştüğü ortamlarda faaliyet göstermektedir. İran-Kontra skandalı, inkar edilebilir ağların kaçakçılık rotalarıyla nasıl iç içe geçebileceğini göstermiştir. Afganistan'da, Kasırga Operasyonu ve daha sonra 2001 sonrası düzenlemeler, istihbarat çıkarlarını afyon ekonomisiyle yan yana getirmiştir; bu durum tarihçiler tarafından belgelenmiş ve daha sonra resmi raporlarda da doğrulanmıştır.

Son zamanlarda, ABD istihbaratının Meksika'daki kartel savaşlarına daha derinlemesine müdahil olduğuna dair raporlar , benzer şekilde tırmanma ve ters tepme endişelerini gündeme getirdi .

Dolayısıyla, Castañeda ve Ominami'nin uyarısına daha karmaşık bir risk daha ekleyebiliriz: askeri bilginin sessizce dış kaynaklara aktarılması.

Latin Amerikalıların Guevara'nın stratejilerini benimsemesinin ötesinde, gelecekte ABD'nin Yeni Soğuk Savaş'taki "güvenlik yardımı"nın, Latin Amerika birliklerini eğitmek üzere deneyimli eğitmenler işe alan yükleniciler aracılığıyla akacağı bir senaryo da düşünülebilir; bu eğitmenler arasında paramiliter veya uyuşturucu kaçakçılığı bağlantıları olan personel de bulunabilir.

Bu tür bir düzenleme, Washington'a bir dereceye kadar inkar edilebilir bir gerekçe sağlarken, Ukrayna'nın savaş deneyiminin yarımkürenin güvenlik aygıtına girmesine de olanak tanıyabilir.

Aynı uluslararası kaynak havuzu, özel askeri şirketleri, yerel güvenlik güçlerini ve suç örgütlerini de besleyebilir.

Trump'ın saldırgan neo-Monroeculuğu , Ukrayna'daki çok sayıda savaş deneyimli personel ve asimetrik araçların hızla yayılması bir araya geldiğinde, Amerika kıtası için tehlikeli yeni bir ortam yaratıyor.