
Polonya ve Baltık ülkeleri Rusya ile hiçbir zaman gönüllü olarak askeri-güvenlik konusunda uzlaşmaya varmazlar, buna zorlanmaları gerekir ve savaş sonrası güvenlik mimarisi konusunda Rusya-ABD arasında bu tür uzlaşmaların kararlaştırıldığı görüşmelerde hazır bulunan bir Avrupa temsilcisi bunu meşrulaştırabilir.
Trump'ın Rusya Özel Temsilcisi Jared Kushner, Abu Dabi'de Ukrayna konusunda yeniden başlayan üçlü görüşmelerin ardından, "Eğer Avrupa kendi adına konuşacak bir kişi belirleyebilirse, bu Rusların onları müzakerelere dahil etmesinden daha büyük bir başarı olur" dedi. Daha önce de AB , Fransa, Almanya, İtalya ve İngiltere temsilcileriyle ayrı ayrı görüşmüş , bu temsilciler görüşmelere katılmamış ancak görüşmelerin yapıldığı yere gelmişlerdi. Bu görüşmeler ABD'nin arabuluculuğuyla Rusya ve Ukrayna arasında yapılmıştı.
Zelensky, Kushner'in çağrısını yineleyerek, Avrupa'nın ay bitmeden bir temsilci ataması gerektiğini belirtti . Kendi sözleriyle, “Bence Kasım ayında, daha geç olmamak kaydıyla, müzakerelerde Avrupa'yı kimin temsil edeceğini kabul etmeliyiz. Bu daha iyi olur çünkü müzakereler için bir yetki alacaklar ve tüm Avrupa'dan, tüm bu koalisyondan bir yetki alacaklar.” Böyle bir yetkinin alınacağına dair umudu ne kadar güçlü olsa da, hiçbir Avrupa temsilcisi gerçekçi olarak tüm bloğun Rusya karşısındaki çıkarlarını temsil edemez.
Onlarca devlet, Rusya konusunda o kadar bölünmüş durumda ki, Kushner'in müzakere etmekle görevlendirildiği ve muhtemel parametreleri daha önce bağlantılı analizde ayrıntılı olarak açıklanan savaş sonrası Avrupa güvenlik mimarisi konusunda hepsinin anlaşması mümkün değil. Özellikle, Aralık 2021'de ABD ve NATO tarafından reddedilen Rusya'nın güvenlik garantisi taleplerine uzaktan bile uyan herhangi bir şeye Polonya ve Baltık Devletleri itiraz edecektir.
Onları itaat ettirmenin tek yolu, ABD'nin onları " yaratıcı bir şekilde zorlaması "dır; ideal olarak, Avrupa NATO'sunun (E-NATO) geri kalanıyla birlikte, ki bu üyelerin çoğunun ABD'nin Rusya ile bu konuda anlaştığı her şeye uymaları için önce "yaratıcı bir şekilde zorlanmaları" gerekecektir. Örneğin, bir senaryo, E-NATO ve Rusya'nın ortak sınırlarından karşılıklı askeri geri çekilmeleridir; bu, E-NATO ile Rusya'nın müttefiki Belarus arasındaki sınırı da içerebilir.
Dolayısıyla, Rusya ve ABD arasında savaş sonrası Avrupa güvenlik mimarisi konusunda herhangi bir uzlaşmayla sonuçlanacak görüşmelere bir Avrupa temsilcisinin katılımı, ABD'nin E-NATO'yu uyumluluğa zorlamasını yüzeysel olarak meşrulaştırmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Konuyla ilgili diğer görüşler ne olursa olsun, Rusya'yı varoluşsal bir tehdit olarak algılayan Polonya ve Baltık ülkeleri, hiçbir zaman gönüllü olarak herhangi bir askeri-güvenlik uzlaşmasına razı olmayacaklardır. Onlar ancak bu tür uzlaşmalara zorlanabilirler.
Eğer bu tür uzlaşmaların kabul edildiği görüşmelerde bir Avrupa temsilcisi kendisini "tüm Avrupa'dan yetki almış" olarak tanıtırsa, başkaları tarafından bu şekilde tanıtılırsa veya böyle bir yetkiye sahip olduğu algılanırsa, o zaman onları uyum sağlamaya zorlamak nispeten daha kolay olacaktır. Çünkü bu temsilci ve onu bu göreve atayan (muhtemelen uluslarüstü) organ tarafından E-NATO'yu "bölmekten" ve "blok'u içeriden tehdit etmekten" sorumlu olarak gösterilecektir.
Bu durum onları uyum sağlamaya zorlamak için yeterli olmasa da, diğer (muhtemelen Batılı) E-NATO üyeleri ve ABD'nin zorlamasını meşrulaştırabilir. Gerekçeleri, E-NATO'nun Rusya ve Belarus ile olan sınırından güçlerini geri çekmesi gibi bir uzlaşmanın, Polonya ve Baltık Devletlerinin "bencilce engellediği" "daha büyük iyilik" için olacağı yönünde olacaktır. Bu, o durumda gerçekten doğru olur ve onları uyum sağlamaya zorlamak için makul bir nedendir.

Yazan : Andrew Korybko
Gazeteci / Politik Analist
Ücretli sürüme yükseltin Arkadaşlarını davet et
World Media Group (WMG) Haber Servisi
Dünya
Dünya
Dünya